Kikkers

Werkstukken en spreekbeurten

Ken jij alleen de Hollandse kikkers die gezellig bij vijvers zitten te kwaken? In sommige landen bestaan kikkers die zó giftig zijn dat ze zelfs een mens kunnen doden.

Geen staart

Kikkers, padden en salamanders zijn de bekendste amfibieën in Nederland. Er zijn op de wereld meer dan 6000 verschillende soorten kikkers! Kikkers zijn gewervelde dieren, dat betekent dat ze een inwendig skelet hebben. Volwassen kikkers hebben vier poten, waarvan de achterpoten het sterkst zijn ontwikkeld. Het feit dat kikkers (en padden) geen staart hebben, is bijzonder binnen de amfibieëngroep: de meeste andere amfibiesoorten hebben wel een staart. In het beginstadium van hun ontwikkeling hebben kikkers ook een staart, maar in de transformatie van larve (kikkervisje) tot kikker, verdwijnt die.

Kikkerhuid

Volwassen kikkers hebben een dunne, vochtige huid waar veel bloedvaten doorheen lopen. Water drinken en ademhalen doen ze (vooral onder water) via die huid. Daarnaast gebruiken ze boven water ook hun longen om adem te halen. Als de kikkerhuid uitdroogt, kan de zuurstof er niet meer makkelijk doorheen. Daarom blijven kikkers ook altijd in de buurt van water. Sommige kikkersoorten in de oerwouden van Zuid-Amerika scheiden via hun huid stoffen af die zeer giftig zijn. De kikker beschermt zichzelf zo tegen aanvallen van roofdieren. Bepaalde indianenstammen in Zuid-Amerika smeren hun pijlpunten in met het gif van deze kikkers. Als een aap geraakt wordt met zo'n pijl, is hij vrijwel direct dood. Zo'n kikkerhuid bevat ook genoeg gif om een volwassen mens te kunnen doden!

Koudbloedig

De kikker heeft een waterrijke omgeving ook nodig om op temperatuur te blijven. Kikkers behoren net als andere amfibieën tot de koudbloedigen en dat betekent dat ze afhankelijk zijn van hun omgeving voor het regelen van hun temperatuur. In een waterrijke omgeving kunnen ze verkoeling zoeken als de buitentemperatuur voor hen te hoog wordt.